Paint Παππού Σπιτάκι

Η οικογένειά μας ήταν και πάλι επιστρέφοντας στο Cape Breton Island για το καλοκαίρι. Ζούσαμε σε Prince Edward Island, όπου ο πατέρας μου, ο οποίος ήταν στην καναδική Πολεμική Αεροπορία, είχε τοποθετηθεί από τότε που ήμουν περίπου 4 ετών.

Κατά τη διάρκεια αυτού του ταξιδιού, Νομίζω ότι ήταν 7 ή 8 ετών; ακριβώς θυμάστε ήμουν πεισματάρης, άτακτος και είχε μια πολύ "ισχυρή" βούληση της δικής μου. Αν διαβάσετε το άρθρο μου στο Cape Breton, όπου λέω ρίζες των γονιών μου », θα ξέρετε, όταν αυτό το πείσμα και ισχυρή θα προέρχονταν από.

Εμείς τα παιδιά τους οδήγησαν στην παλιά stationwagon μας και πήραμε το βραχώδες, ξεχαρβαλωμένος "πλοίο" από την ΠΔΣ με την ηπειρωτική Nova Scotia (ή μήπως ήταν New Brunswick ... Δεν θυμάμαι).

Ας φτάσουμε στο σημείο - ή θα έπρεπε να πω η"Ζωγραφίσει!"

Ανά συνηθισμένο, . αφού στο νησί για αρκετές εβδομάδες και δεν λέει να εξαφανιστεί από αυτό που αναφέρεται ως "Cape Breton ομίχλη" που τα παιδιά είχαν πάρει λίγο τρελό ανακατεύετε περισσότερα απογεύματα έπρεπε να πάρουμε έναν υπνάκο μετά το μεσημεριανό γεύμα - έτσι νομίζω μου !Ένα απόγευμα έτσι συνέβη ότι οι γονείς μου επίσης υπέκυψε στον υπνάκο που ανακάλυψα όταν αποτολμήσει έξω από το δωμάτιό μου για να δω τι ήταν μέχρι και περνώντας πόρτα του υπνοδωματίου τους είδε να κλείσει.

Αμέσως έτρεξε πίσω στο δωμάτιό μου, όπου μου "μεγάλο" αδελφό (όλα από ένα χρόνο μεγαλύτερος από μένα) κοιμόταν στο άλλο κρεβάτι. ψιθύρισαπραγματικά δυνατάπροσπαθεί να τον ξυπνήσει και όταν αυτό δεν λειτουργεί έριξα παπούτσι μου στο κρεβάτι του - και προσγειώθηκε στο κεφάλι του!Ξύπνησε, αυτός αγριοκοίταξε και ούρλιαξα από το δωμάτιο και στάθηκε δίπλα πόρτα των γονιών μου ... σε περίπτωση που χρειάζεται να φορτηγίδα σε θέματα ασφάλειας. Ποτέ δεν βγήκε από το δωμάτιο, γι 'άκρη toed πίσω στο δωμάτιο και είδε σκαρφαλωμένο στο κρεβάτι, ακόμη κραυγαλέα. Σήκωσε το παπούτσι και το έριξε σε μένα, κάρφωμα πίσω μου καθώς βιδωμένη από την πόρτα!Άκουσα θριαμβευτική χαχανίζω του και έκανε για το πρόσωπό, επιστροφή στην πόρτα, χέρια αγανακτισμένα σκαρφαλωμένο στους γοφούς μου, αγριοκοίταξε και πίσω σε αυτόν. Εμείς κοίταξε διαπεραστικά μάτια .. ο ένας τον άλλο .. και τα δύο ταυτόχρονα σκάσει στα γέλια.

Μου & Big Brother μου

«Βαριέμαι,"Είπα. «Έλα, ας βγει έξω και να δούμε τι είναι ο παππούς μέχρι. "Αυτός δεν χρειαζόταν προπόνηση και εμείς οι δύο toed άκρη τις τρεμουλιαστή ξύλινη σκάλα στο ισόγειο και απαλά άνοιξε την πόρτα οθόνης, ελπίζοντας το λάδι που εφαρμόζεται νωρίτερα ξεφορτώθηκε το τρίξιμο. Από πήγαμε, πέφτοντας σε όλο το πεδίο του σανού στο σπίτι του παππού μας.

Δεν υπήρχε κανένα σημάδι του παππού ή τη γιαγιά και αποφάσισε να διερευνήσει λίγο περισσότερο. Υπήρχε αυτό το υπόστεγο ότι ο παππούς έκανε πολλή δουλειά στο, και ήταν πάντα κλειδωμένο - αυτή την τεράστια κλειδαριά σιδήρου, σκουριασμένα από το σπρέι ωκεανό και το αλάτι που ακόμη και τώρα φίλησε το δέρμα μας.

"WOW" Το έχω ζώνη. «Ο παππούς έφυγε από το κλείδωμα από το υπόστεγο!"Ο αδελφός μου ήταν λίγο πιο προσεκτικοί και είπε, "Ναι, και αυτός είναι πιθανό εκεί που εργάζονται αυτή τη στιγμή. "Εγώ δεν πρόκειται να αφήσει να αποτρέψουν μου, και εγώ πλησίαζε, glently ωθώντας προς τα μέσα τα ρίξει πόρτα. Δεν μπορούσα να δω τα φώτα επάνω και δεν ακούγεται κανένας θόρυβος. Αυτό που έκανα ήταν να πάρει ένα πολύ ισχυρό ρεύμα του turpine καίει τα ρουθούνια μου και επέστησε μικροσκοπικό μύτη μου έξω από !

Γυρνάς το κεφάλι μου στο πλάι, κοιτάζοντας τον αδελφό μου, χωρίς λόγια, άρχισαν τα γέλια και μπήκε στο υπόστεγο άδειο!"Cool!"Εμείς οι δύο αναφώνησε. Ήμασταν σε ένα κέρας της Αμάλθειας των απολαύσεων ενός παιδιού. Παντού κοιτάξαμε υπήρχαν κουτιά και δοχεία χρωμάτων και πολλά ξύλα και βούρτσες για την εκκίνηση!

Πριν είχαμε εισέλθει στο υπόστεγο είχα παρατηρήσει το χρώμα πόρτα θρυμάτισμα. Ανέφερα αυτό στον αδελφό μου, και αποφασίσαμε ότι επρόκειτο να «διορθώσουν του παππού ρίξει γι 'αυτόν." Είχαμε ξεκινήσει με τον καθορισμό της πόρτας; βαψίματα ένα ωραίο φωτεινό χρώμα. Δεν θα μπορούσε να αποφασίσει τι χρώμα κι αν. τα γούστα μας ήταν εντελώς διαφορετική.

Επειδή δεν μπόρεσαν να συμφωνήσουν σε ένα χρώμα της βαφής με ό, τι ήταν διαθέσιμο, είναι έξυπνο 8 και 9 ετών, θυμόμαστε το διάγραμμα χρώματος και πώς εάν αναμίξετε κόκκινο και πράσινο έχετε μπλε, κλπ.. - Αποφασίσαμε ότι ο παππούς μας, επρόκειτο να έχουν την καλύτερη, η "πιο διαφορετικό" χρώμα υπόστεγο, "Σε όλο τον κόσμο!"

Και έτσι άρχισε, και πριν ακόμη και από ένα εγκεφαλικό επεισόδιο του χρώματος άγγιξε την πόρτα υπόστεγο, βρισκόμασταν σε βαθιά βαθιά ΠΡΟΒΛΗΜΑ. Τον άκουσα πριν ο αδελφός μου έκανε; ο τραχύς φλοιός της θάλασσας ιδίο παππού μας!Αγόρι ήταν τρελός που άρπαξε ο καθένας μας από το λαιμό και στην κυριολεξία μας πέταξε έξω από το υπόστεγο. «Τι,"Είπα, κοιτάζοντας τον αδελφό μου. "Τι συμβαίνει με τον παππού?"

Και οι δύο μετακινηθεί πιο κοντά στην παράγκα, και κοιτάζει προς το είδε αυτό που είχε δει τον παππού. Είχαμε τόσο απασχολημένοι με αυτό που κάναμε; προσπαθώντας να βρει το "ένα", ότι «ειδικές» χρώμα μόνο για τον παππού μας - δεν είχαμε δει την καταστροφή που γέμισαν το υπόστεγο.

Εμείς θα ανοίξει και να αναμειγνύεται σε 20 διαφορετικά είδη των χρωμάτων και στον ενθουσιασμό μας, ποτέ δεν πρόσεξα τα splatters σε όλη τη χώρα, συμπεριλαμβανομένων πρόσωπά μας; ποτέ σκεφτεί ακόμη και για το γεγονός ότι είχαμε καταστροφή γαλόνια του πολύτιμου βαφής που, σε εκείνες τις ημέρες, ο παππούς μου κοστίσει μια περιουσία!

Προφανώς, Οι γονείς μου άκουσα το θόρυβο, επειδή ήρθε τρέχοντας από την πίσω πόρτα του σπιτιού μας μέλισσα-επένδυση για αυτό το υπόστεγο. Ο παππούς του ήταν ακόμη βρυχάται διάτρηση του αέρα και η γιαγιά βρισκόταν στο μπροστινό μέρος, καλύπτονται από το αλεύρι αρτοποιίας που θα κάνει. Έμοιαζε με τις κραυγές της είχαν φοβηθεί και αυτή πρέπει να έχει χτυπήσει πάνω από το αλεύρι, επειδή ήταν ότι το φοράτε. Φαινόταν σαν φάντασμα και δεν μπορούσα να καταλάβω !

Ακριβώς όπως μας είχαν στημένη έξω από το υπόστεγο, ήμασταν ακριβώς όπως περίπουέσυρανσπίτι, μέχρι τις σκάλες και βάδισε στην κρεβατοκάμαρά μας!Οι γονείς μου ήταν πελιδνός και ο μπαμπάς μου ήταν άφωνος.

Ήμασταν σε κονσέρβα, είναι αυτονόητο ότι, και προγραμματισμένη απογευματινή μας στην παραλία - και αυτό δεν συνέβη Καθώς καθόμασταν στο δωμάτιό μας, το συμπέρασμά μας ήταν ότι είχαμε κάνει ένα καλό πράγμα.; είχαμε κάνει κάτι ιδιαίτερο για τον παππού, και μόλις είδε το "ιδιαίτερο χρώμα» που είχε κάνει γι 'αυτόν - και, ότι θα ήταν σωστό για να μας ευχαριστήσει. Δεν συνέβη; Ούτε στην παραλία ή δείπνο.

Εμείς ξύπνησε την επόμενη μέρα, έτοιμη για περισσότερες περιπέτειες. Ωστόσο, σκεφτήκαμε καλύτερα να πάνε να επισκεφθούν τον παππού; όχι ακόμα.

Έκανε τελικά το ξεπεράσω και γιατί της το χάλι που είχαμε κάνει, υπόστεγο του πήρε επιτέλους μία γενική επισκευή και τον καθαρισμό και παππού, ο οποίος δεν είχε άλλη επιλογή, είχε να δώσει τα πάντα ένα "φρέσκο" κάλυψη του χρώματος. Όλα γίνονται για τον καλύτερο.